Je Ziel bepaalt wanneer je teruggaat naar, zoals dat soms wordt genoemd, Thuis. Anderen noemen het de hemel, het Universum, God of welke naam dan ook. In het Oosten wordt gezegd dat, als je als mens de stappen hebt gelopen dat je Ziel had voorgenomen, dan ‘ga’ je.

Hierna schrijf ik over: overlijden, zelfdoding, trauma en euthanasie. Als dit onderwerp jou op dit moment raakt of onveilig voelt, lees dan rustig, stop wanneer nodig, en zoek steun bij iemand die je vertrouwt. Bij acute nood: bel 112. Bij gedachten aan zelfdoding kun je in Nederland 113 Zelfmoordpreventie bereiken via 113.nl of 0800-0113.

het gevoel gefaald te hebben

Een vrouw komt op consult. Als ik me op haar afstem zie ik dat er in een bepaald jaar een ernstig trauma in haar leven is geweest. Iets waar ze nog steeds onbewust rekening mee houdt. Ik vertelde haar dat er in dat jaar iets traumatisch in haar leven had voorgedaan, en dat dit nog steeds impact op haar had.

De vrouw moest diep nadenken en vertelde me: ‘In dat jaar is mijn vader overleden’
Ik vertel haar: ‘Het moet dramatischer zijn, wat is er toen nog meer gebeurd?’

Ze wordt verdrietig, en moet even bijkomen, dan zegt ze: ‘Mijn vader kreeg in dat jaar een hartaanval waar ik bij was. Ik heb eerst de ambulance gebeld, en ben hem toen gaan reanimeren. Ik had daar een cursus voor gedaan, dus ik wist hoe dat moest. Wat ik ook probeerde… mijn vader kwam helaas niet meer terug. Het is al lang geleden, maar ik heb het gevoel dat ik toentertijd ernstig heb gefaald.’

Terwijl het een krachtige vrouw is, heeft ze vanaf het overlijden van haar vader als ze iets nieuws wilde beginnen, de gedachte: ‘Ik zal het wel niet kunnen…’ En doet daarom niets, waardoor ze nu – na al die jaren – min of meer ongelukkig is geworden.

ik wil niet meer leven

Een 16-jarige jongen komt bij mij op consult. Hij geeft aan dat hij al een paar keer een zelfdoding heeft geprobeerd, maar dat het nimmer is gelukt. Hij vraagt: ‘hoe kan ik van die negatieve gevoelens afkomen?’

Wat vaak wordt onderschat, is hoeveel pijn en machteloosheid achterblijvers voelen als iemand zelfdoding heeft gepleegd. Dit omdat liefde altijd zoekt naar wat ze nog had kunnen doen.
Zelf heb ik ooit een zelfmoordpoging gedaan, waardoor ik vijf dagen in coma heb gelegen. Het hoe en waarom kun je hier lezen…

Ik ken het gevoel: niet meer te willen leven. Hoe het is als je met zo’n gedachte rondloopt en er met niemand over kan of wil praten. Gelukkig is er door wat er toen gebeurde een grote ommekeer in mijn leven gekomen. Ik ontdekte dat ik DIT leven niet meer wilde, tenminste hoe het toen was. En heb dan ook rigoureus mijn leven veranderd.

dít leven wil ik niet

Ik vertel de jongen heel summier mijn verhaal. Hij gaf toe dat hij niet meer het leven wilde wat hij op dit moment had. Hij kon er niets mee, zag geen vooruitzichten, etc. Gelukkig ben ik goed in het vooruit zien, en kon hem vertellen waarvoor hij was gekomen. Wat zijn missie was, en welke kwaliteiten hij daarvoor had meegenomen naar dit leven.

Ik voelde dat ik even heel streng naar hem moest zijn. En zei: dat is nogal makkelijk, het leven bevalt je niet, terwijl je genoeg mogelijkheden hebt om je leven te veranderen. Nee hoor, meneer blijft in een slachtofferrol. Weet je wel wat je daarmee anderen aandoet?

Jij bent van alles af, en de mensen die je achterlaat zitten met een schuldgevoel. En dat schuldgevoel raak je zelden kwijt. Dus… jij gaat er vandoor omdat je niet je mogelijkheden gebruikt die er zijn, je gaat er zelfs niet naar op zoek. Wat je doet als je van deze wereld vertrekt is, dat je mensen niet alleen met verdriet achterlaat maar ook dat ze soms zelf niet meer vooruit kunnen. Lamgeslagen doordat ze je niet hebben kunnen helpen.

helpen is bijna onmogelijk

Nou is het zo dat je iemand die een poging heeft gedaan om uit het leven te stappen ook niet KUNT helpen. De persoon kan alleen zichzelf helpen. Iets wat van binnen niet goed zit moet de persoon zelf van binnen ‘repareren’.

Bovendien is het de vraag of het je gaat lukken om daadwerkelijk de zelfmoordpoging te laten slagen. Een Ziel die gekomen is voor een bepaalde opdracht, en daar nog niet ‘klaar’ mee is, laat het mislukken. Dus wanneer je een zelfmoordpoging doet, op welke manier dan ook: je ophangen, voor de trein gooien, te veel pillen slikken, etc., etc. het zal je niet lukken als je Ziel nog niet klaar is met haar missie.

pas op, het kan misgaan

Wat er dan kan gebeuren is dat je er invalide uitkomt. Of met een langdurig genezingsproces zit waarbij je nog meer gevangen bent dan dat je je nu al voelt. Onze Ziel is zeer liefdevol, maar gaat niet mee in de grillen van de mens. Je Ziel bepaalt wanneer je gaat, en niemand anders. Dus als een reanimatie tot gevolg heeft dat de persoon weer tot leven komt, dan zegt de Ziel. O.k. het is nog geen tijd om te gaan, ik blijf!

Weet wat je de ander aandoet als je niet meer wil leven en daarom een zelfmoordpoging doet – of het nu lukt, of niet lukt – je beschadigt je geliefden enorm.

de dochter is vermoord

Een vader en moeder komen bij me en vertellen het volgende vreselijke verhaal. Hun 21-jarige dochter ging zaterdagavond dansen, daar was ze ontzettend gek op. Ze is op een gegeven moment helaas nooit meer thuisgekomen. De politie vond haar: mishandeld, verkracht, vermoord. De dochter was zo verminkt dat ze als afscheid slechts een klein stukje van haar gezicht mochten zien.

De dader was na 1,5 jaar nog steeds niet gevonden, vandaar dat haar ouders bij mij kwamen. Ze wilde weten of ik kon ‘zien’ wie de dader was, in ieder geval richtlijnen daarin kon geven. Zoals je weet ‘praat’ ik met de Ziel, zo ook met de Ziel van deze vrouw.

vooral niets zeggen

De dochter had een heel verhaal over hoe het allemaal was gegaan. Maar zei er tegelijkertijd bij dat ik niets aan de ouders mocht vertellen. Ze wist zeker, dat als ik ook maar één tip zou geven, de vader de dader zou vermoorden. Ze zei daarbij: ik heb er niets aan dat mijn vader dan in de gevangenis komt. Door het te vertellen maak ik niet ongedaan wat de dader mij heeft aangedaan. En ik weet zeker dat mijn vader nog ongelukkiger zal zijn als dat hij nu al is.

Een man pleegt op 33-jarige leeftijd zelfmoord. Een vrouw en twee kleine kinderen achterlatend. De hele buurt is geschokt, hoe kan het dat zo’n lieve man zelfmoord pleegt. ’s Middags had hij nog met zijn zoontje gevoetbald. Op weg naar huis had hij een fijn gesprek gehad met een buurman. Altijd stond hij klaar voor iedereen. Hoe kan dit?!?

doorgegeven genen

Soms is er iets doorgegeven van generaties terug: erg belangrijk om eerst te lezen: Lees hierover in mijn blog!
Onze genen zijn niet alleen ‘onze’ genen. We hebben ook diverse genen meegekregen van onze ouders, voorouders, en zelfs van vele generaties terug. Eén daarvan is dat als je voorouders door syfilis zijn gestorven, dit gen door gegeven wordt aan de nazaten. Het gevolg is dat je of chronische ziekten krijgt, of het geestelijk zwaar kan hebben.

En dan kan het zijn dat, wanneer je iets heftigs meemaakt, het zo’n impact heeft dat je niet meer wilt leven. De impact kan zijn: een traumatische gebeurtenis, een handicap waar je niet mee overweg kunt, of dat je jezelf telkens naar beneden haalt.

ik mag niet gelukkig zijn

De traumatische gebeurtenis hoeft niet kortgeleden te zijn. Soms is het jaren daarvoor al gebeurd. Een voorbeeld, niet dat deze vrouw zelfmoord pleegde, maar zo leuk was haar leven niet. Vooral daar haar schuldgevoel.

Haar vriendin, waar ze heel close mee was, pleegde op 18-jarige leeftijd zelfmoord. De vrouw had op die leeftijd voor zichzelf gekozen en was in een ander land gaan werken en wonen. Zich niet realiserend welke impact dit op haar vriendin had. De vrouw is nu 65 jaar, en is nog nooit echt gelukkig geweest.

Waarom niet? Door haar – onbewuste – schuldgevoel MAG ze niet gelukkig zijn. Dus heeft ze wekelijks ruzie met iemand. Dit doordat ze zelf de ruzie start, of door het uitlokken ervan. Eén keer had ze een fijne relatie, maar haar schuldgevoel maakte het weer kapot. Ze werd jaloers als hij even naar een andere vrouw keek, immers ze mocht van haar zelf niet gelukkig zijn. En zo waren er meer dingen, waardoor hij op een gegeven niet met haar verder wilde.

euthanasie

Een 43-jarige vrouw leeft al jarenlang met vreselijke hoofdpijn. Zodanig dat ze elke dag uitgeput is, en geen enkel vooruitzicht heeft wat betreft haar hoofdpijn. Geen medicijn, geen therapie, niets helpt. Zo wil ze niet verder leven. Ondanks dat ze twee puber-kinderen heeft gaat ze voor euthanasie. En dat lukt haar.

Gelukkig heb ik voordat de datum daar was, de mensen om haar heen mogen begeleiden. En uitgelegd: als haar Ziel het niet eens is met de euthanasie, dan gaat het om wat voor reden dan ook niet door. Maar het ging wel door, de Ziel was het er totaal mee eens. En de nabestaanden waren verdrietig, maar niet wanhopig, wat eerst wel zo was.

je Ziel heeft eeuwen de tijd

Dit zijn slechts een paar voorbeelden. In mijn consulten maak ik vaak mee dat men een zeer traumatische gebeurtenis heeft meegemaakt. Eén ding is duidelijk: wanneer de Ziel het er niet mee eens, lukt het je niet om ‘te gaan’. Dus hoe de mens ook sterft, weet dat het zijn of haar tijd is.

Je Ziel leeft eeuwig. Als haar taak op deze aarde is volbracht, dan gaat de Ziel terug naar waar we ooit vandaan zijn gekomen. Een Thuis, bij God, in de Hemel, of in het Universum.

je voorgenomen besluit

Al voor je geboorte, heb je besloten hoe je als Ziel wilt sterven. En dat kan op vele manieren: door een ziekte, door een eigen keuze, zelfs door een ernstig ongeluk, door… vul zelf maar in.
Jij als mens kan niet bepalen om op een andere manier te sterven dan je Ziel heeft voorgenomen. Wanneer je toch denkt iets bepaalt te hebben en het lukt, dan was het ook de bedoeling van je Ziel om op ongeveer die manier te sterven.

Wanneer je te maken hebt met het sterven van iemand: gun die persoon dat het zijn of haar tijd is om te gaan. Hoeveel verdriet je ook voelt, laat de liefde voor hem of haar zo groot zijn dat je kunt aanvaarden dat hij of zij naar het Licht mag gaan. Geen lijden meer, niet meer geveld door ziekte, pijn of iets anders wat het leven zwaar maakte.

je Ziel bepaalt

Besef dat het altijd de Ziel is die beslist wanneer je naar de andere wereld, naar de andere dimensie, gaat — en nooit alleen de mens. Ook wanneer iemand voor euthanasie heeft gekozen, wil dat nog niet zeggen dat het ook werkelijk zo zal verlopen. Wat ik een paar keer heb meegemaakt, is dat de persoon al vóór de geplande datum van euthanasie was overleden.

Hetzelfde geldt voor wanneer je geboren wordt: je Ziel bepaalt hoe en wanneer. Zelfs een keizersnede is, vanuit het grotere perspectief, bepaald door de Ziel.

Lieve groet,
Daisha

P.s: Heb je een vraag, en dat kan over van alles zijn. Stuur deze naar daisha@radiomerlijn.nl Ik beantwoord je vraag in mijn radioprogramma ‘Zielsverwanten’. Tweewekelijks op zaterdag om 20.00 uur te beluisteren via Radio Merlijn ! En daarna nog de hele week bij Uitzending gemist. Vermeld wel je geboortedatum er bij en/of van de betrokkenen plus voornaam. Ik vertel deze niet in de uitzending, dus privacy verzekerd.

Wil je automatisch op de hoogte blijven? In de linker zijkolom van dit artikel (of bovenin het artikel op wanneer je op je mobiel leest) kun je je abonneren op mijn blogupdates. Of ontvang elke week informatie over mijn radioprogramma’s, hier kun je deze gratis nieuwsbrief aanvragen. Daarin staat ook iedere week mijn blog vermeld, dus dat is twee in één!