Helderzien, een gave of kan iedereen dat ?

HelderzienAls kind was ik er vast van overtuigd dat iedereen zag wat ik zag. Nu heb je als kind wel meer ideën over wat volwassenen allemaal zouden moeten kunnen. Tot een bepaalde leeftijd zie je volwassenen als alleswetende en –kunnende mensen. Meer als een soort Goden in plaats van mensen.
Wanneer ik als kind dingen voorzag en dat vertelde, merkte ik dat mensen in mijn omgeving daar bang voor werden. Voor mij onbegrijpelijk. Ik vertelde gewoon wat ik zag. Dat het uitkwam vond ik zo vanzelfsprekend dat ik niet begreep waarom iemand daar zo ondersteboven van kon zijn.

Aura’s

Zo nam ik wel meer voor heel gewoon aan. Toen ik midden dertig was, ging ik een cursus ‘aura’s zien’ volgen. Jarenlang verlangde ik er naar om mij dat eigen te maken. Ik hoorde van anderen dat dit iets bijzonders moest zijn. Bij de eerste les kwam ik tot de ontdekking dat datgene wat ik om mensen heen zag aura’s werden genoemd. Mijn hele leven had ik dat altijd al gezien, maar ik dacht tot die tijd dat het de Ziel, het energieveld, van de persoon was. En dat iedereen dat zag.

Hoe werkt helderziendheid?

De volgende vragen worden me vaak gesteld: Hoe gaat helderzien? Moet je daarvoor in de leer bij iemand? Kun je dat zelf ontwikkelen? Heb je daar een speciale gave voor mee gekregen bij je geboorte? Dien je over bepaalde eigenschappen te beschikken?
Ik kan je alleen maar vertellen hoe het bij mij werkt. Wanneer iemand bij me komt gaat het als volgt: Ik stem me af op de persoon. Dit doe ik terwijl ik volkomen ‘leeg’ ben van binnen. Ofwel ik heb geen gedachte over wat er zou moeten of zou kunnen zijn. Dit is nodig om neutraal de beelden, gevoelens en andere indrukken die komen te kunnen interpreteren. Vandaar dat ik in een consult liever eerst niets weet over waarvoor je komt of wat je vragen zijn. Zonder dat ik je ooit eerder heb ontmoet of ook maar iets van je weet, stem ik me op je af. Of dat nu is als je bij me bent of in een telefonisch consult.

Een spontaan gebeuren

Het ‘zien’ kan ook gebeuren als ik iemand tegenkom of op tv zie. Dan komen er spontaan beelden en boodschappen. Wanneer er niets aan me is gevraagd, laat ik dat voor wat het is. Waarom het dan zo plotseling komt, is voor mij nog steeds een raadsel. De discipline om niets te doen met dat wat spontaan binnenkomt is heel belangrijk. Je kunt namelijk nooit zomaar inbreuk maken in iemands privacy. Het zou anders net zoiets zijn als de ander verkrachten, maar dan geestelijk.

Sommige mediums en helderzienden stellen ‘als ik het zie of voel, dan móet het dus wel belangrijk zijn voor de ander om te weten’. Mijn mening is: ieder mens heeft recht op zijn of haar privacy en een eigen leven.
Als helderziende moet je leren leven met het feit dat je meer ziet dan andere mensen. Dit is  een extra belasting die je met je mee draagt en waar je niet ongevraagd anderen mee moet belasten. De ander voelt vanzelf dat je meer begrip en inlevingsvermogen hebt.
Mensen vragen mij op feesten of verjaardagen nooit wat ik bij hen voel. Dit komt volgens mij omdat men al aanvoelt dat ik dan dingen zou kunnen zien die je nou eenmaal niet te midden van een hele groep mensen vertelt.

Contact van Ziel tot Ziel

Maar nu verder over mijn werkwijze. Tijdens het afstemmen maak ik contact met de Ziel van de persoon. Het maakt niet uit of de persoon leeft of overleden is. Immers de Ziel blijft altijd en eeuwig bestaan. Hierin zit de informatie van alle levens die zijn geweest, het huidige leven en datgene dat nog gaat komen. Omdat de Ziel voor eeuwig leeft kun je je voorstellen dat dit heel veel informatie is. Daarom beperk ik me altijd tot datgene dat nú belangrijk is voor de cliënt. Of hetgeen dat nodig is om een bepaald probleem op te lossen.

De Ziel praat in beelden, in energieën, geeft emoties aan. Dit zet ik om in woorden. De Ziel vertelt mij wat op dit moment belangrijk is, met welke missie men is gekomen, het karakter, de eigenschappen en geeft bepaalde leeftijden waar in ‘sleutels’ liggen voor het nu. Ofwel de adviezen om op die manier het probleem dat er nú is op te lossen. Al deze informatie krijg ik slechts in enkele seconden. Terwijl het vertellen er van soms wel twintig minuten kan duren. Doordat het zo vlug gaat, moet ik heel alert en geconcentreerd zijn. Tijd voor eigen gedachten is onmogelijk, anders mis ik wellicht het belangrijkste. Gelukkig heb ik naast mijn helderziendheid ook een fotografisch geheugen.

Je Ziel vertelt veel

Wat de Ziel prijsgeeft is ruim voldoende om een goed advies te kunnen geven. Wanneer een persoon, waarover een cliënt vragen heeft, er niet bij is of niet meer leeft, kan het prettig zijn om bijvoorbeeld een foto er bij te hebben of een persoonlijk voorwerp te voelen. Het is voor mij echter niet per se noodzakelijk.
Je voornaam, je roepnaam, geeft mij informatie over met welke missie je hier op aarde bent gekomen. Je achternaam hoe de oerenergie is van je familie. Je geboortedatum vertelt mij je karakter, je kwaliteiten, je drempels en hoe je vorige levens zijn geweest. Het is niet zo dat al die informatie in je geboortedatum of naam zélf zit. Het zijn voor mij slechts verschillende manieren waarop ik contact kan maken met je Ziel.

Kun je het leren?

Moet je om te kunnen helderzien in de leer bij iemand? Of kun je dat zelf ontwikkelen?
Voor mij is deze gave een natuurlijk iets. Van kinds af aan was het er, ik heb er niet voor geleerd, het is verder ontwikkeld. Ook dat is min of meer op een natuurlijke manier gebeurd. Ik was heel leergierig, leren vond ik heerlijk. In plaats van romans las ik de encyclopedie of boeken waar wat uit te leren viel.

Wat ik wel kan zeggen is ‘oefening baart kunst’. Ik leefde en leef bewust, mijn zintuigen zijn sterk ontwikkeld en hoor, zie, ruik, voel daardoor wellicht meer dan andere mensen. Zo ruik ik een begrafenis en proef dat de situatie niet lekker zit. Mijn lichaam en geest doen ook mee en vertellen hoe de situatie van de ander is. Bijvoorbeeld: ik krijg een stomp in mijn maag, mijn keel wordt dichtgesnoerd. Of ik krijg het benauwd, ik hoor de zinnen die zijn gezegd. Ik voel me eenzaam en verdrietig, enz.

Down to earth

Abstract denken en in beelden denken, is voor mij nooit een probleem geweest. Uit enkele testen is gebleken dat mijn linker- en rechterhersenhelft even sterk werken. De linkerhersenhelft heeft betrekking op het analytische, het rationele. Terwijl de rechterhersenhelft meer verantwoordelijk is voor een ruimtelijke en een meer creatieve manier van denken.

Heb je een nuchtere instelling, een creatieve geest en kun je abstract denken? Dan lijkt het me dat je het zelf kunt ontwikkelen. Iedereen heeft intuïtie, kan zich afstemmen op anderen en heeft de mogelijkheid om neutraal te kunnen zijn. Bij helderzien is dit alles sterker ontwikkeld. Wanneer je het gaat ontwikkelen zijn ook de volgende eigenschappen noodzakelijk: doorzettingsvermogen, wilskracht, bewust leven en concentratie vermogen.
Heb je dit in je en ben je bereid deze te gebruiken, dan zal het met begeleiding eerder ontwikkeld en makkelijker voor je zijn. Eenmaal op dit pad is er echter geen weg meer terug. Je kunt dus niet weer onbewust worden als het je niet bevalt.

Mocht je vragen hebben, mail me dan en dat kan naar daisha@radiomerlijn.nl of daisha@wellenberg.nl

Het zelf ervaren?

Wil je ervaren hoe je van Ziel tot Ziel contact kunt maken, kom dan naar Satsang. Informatie hierover vind je op de website van de Wellenberg.
In elke Satsang kun je ervaren hoe het is om met energie te werken en het te ervaren.

Lieve groet,
Daisha

Gewijzigd op 04/01/2017

  • Geer

    Hoi lieve Daisha,
    Wat een mooie uitleg over het helderziendheid.
    Bedankt dat je dit met ons wil delen.
    Lieve groet Geer,

  • Nienke van de Haar

    Mooi artikel,

    Ik vind het goed hoe je zegt dat je niet alles wat je binnenkrijgt hoeft te delen. Dat er ook grenzen zijn en privacy is. Dit wordt volgens mij nog wel eens vergeten.
    Daarnaast ben ik ook bezig geweest met toekomst beelden (ja ik ben een beelddenker). Omdat ik zelf denk dat dit onderdeel niet vast ligt en dat je denken je creatie is ben ik hierin heel voorzichtig. Meestal als ik een reading geef ga ik naar het verleden en geef ik handvatten voor de toekomst mee. De andere persoon heeft nog steeds vrije wil en een keuze. Daarnaast denk ik ook dat er verschillende versies van de werkelijkheid zijn. Als ik 1 pad zie hoeft de betreffende persoon niet dat pad te nemen. Hoe ga jij hiermee om? Heb je het gevoel dat je de keuzes van mensen beïnvloed als je verteld wat je ziet?