Hiërarchie maakt gelukkig!

 

Hiërarchie kan je niet vermijden in je leven. Altijd en overal kom je het tegen. Men roept dat men weer terug wil naar de ‘normen en waarden’ van het leven. Ofwel dat men respect dient te hebben voor… Respect hebben houdt tegelijkertijd een hiërarchie in. Je hebt respect voor iemand of iets dat belangrijker is dan – of net zo belangrijk is – als jezelf.
Je leeft het gelukkigst als je hiërarchie in acht neemt. Iemand die als laatste in een ‘kring’ stapt – welke kring dat ook maar mag zijn, werk, familie, vrienden – dient zich bewust te zijn dat de anderen er al eerder waren. Dat zij al een kring vormden en dus ‘hoger in rang’ zijn dan jij die net komt. Welke positie je ook binnen die kring inneemt op dat moment.
De kring heeft tijd nodig om je op te nemen in die reeds gevormde kring. Het is net zoals je een steen in het water gooit: de roerige kringen zijn nog lang zichtbaar.
Je gooit de steen in het water en onmiddellijk begint het water zich te roeren, het vormt nieuwe kringen, totdat de steen geaccepteerd is en dan wordt het weer rustig.
De meeste botsingen/problemen komen voort uit het feit dat men zich gepasseerd, niet erkend voelt en je niet geaccepteerd voelen.
Wil je ergens geaccepteerd worden, het maakt niet uit in welke kring (familie, werk, vereniging, vrienden), doe dan eerst een stapje terug, wacht af totdat men aan je aanwezigheid gewend is. Je kunt het nederigheid noemen, ik noem het liever ‘low profile’. Dan pas kun je eventuele veranderingen doorvoeren, dan pas kun je je eigen ideeën spuien. Het voordeel hiervan is dat als je veranderingen wilt doorvoeren, men dit gemakkelijker accepteert. Je bent immers één van hen geworden!
Deze weg is korter dan wanneer je meteen veranderingen wilt doorvoeren of je mening gaat uiten. Bij het laatste duurt het aanvaardingsproces ontzettend lang of komt maar deels op gang.

Lieve groet,
Daisha

Gewijzigd op 03/01/2012

  • realiteit

    Ja en nee.Het is misschien rechtvaardig om als laatst aangekomende, in het begin een”low profile” houdeng aan te nemen, om vervolgens te groeien(Ieder op zijn beurt)Maar in de practijk gebeurt dat helaas lang niet altijd.Hoe vaak gebeurt het wel niet op scholen,bedrijven, in vriendenkringen,familieverbanden enz.dat sommige nieuwkomers voor altijd nieuwkomers schijnen te zijn terwijl anderen in een mum van tijd zo ver gegroeid zijn, dat ze(bijna)bovenaan staan? Vreemd eigenlijk. En bovenal onrechtvaardig! Hiërarchie maakt pas gelukkig als je de zekerheid hebt óók bovenaan te kunnen staan.Zo niet? Dan deprimeert het alleen maar.Bovendien zet het aan tot gevoelens zoals wrok en haat.
    Als je beter verdient moet je helaas knokken om bovenaan te komen….
    de werkelijkheid is HARD.