Terug naar de Bron

de BronEr leefde in de vorige eeuw een groot Meester, hij stierf in 1947, het jaar waar in ik ben geboren. Waarschijnlijk heb je wel eens van hem gehoord. Ik schreef over hem in mijn boek ‘Stilte.. geboren in stilte’: George Gurdjieff. Oorspronkelijk kwam hij uit Armenië, de Kaukasus, maar hij bracht het grootste deel van zijn werkzame leven door in Frankrijk, in Parijs. Hij zei rake dingen, één van de dingen die hij zei was: ‘De mens is een machine. Als hij dat niet beseft van zichzelf, dan kent hij zichzelf totaal niet.’

Besef jij dat je een machine bent? Als je sociale conventies volgt, zoals bijvoorbeeld de waarheid, dan is dat machine-achtig. Als je de door je leven heen verworven gewoonten volgt, telkens weer opnieuw, dan is dat machine-achtig. Als je de principes van een schriftelijke religie volgt, dan ben je een machine. Als je iemands systeem volgt, dan ben je een machine. Als je negatief spreek over jezelf of een ander, of als je kritiek hebt op jezelf, of jezelf telkens corrigeert, dan ben je machine-achtig. Als je reageert op kritiek, dan ben je gewoon een machine. Als je je in bepaalde situaties elke keer datgene doet zoals je bent gewend, dan kan dat machine-achtig zijn.
Om te ontsnappen aan de machine in ons is heel moeilijk. Echt heel moeilijk. Een andere grote meester die wijze en belangrijke uitspraken deed was Boeddha. Hij heeft wel tienduizend grote citaten op zijn naam staan. Eén daarvan is deze en dit zei hij over zichzelf: ‘Boeddha huilt, halt!’ Het betekent: ‘Stop! De machine werkt in je. Stop met de machine je leven te laten bepalen. ‘

Als je zou stoppen, wat gebeurt er dan? In eerste instantie is het bijna onmogelijk om dat te doen. Maar gelukkig niet helemaal onmogelijk. Hoe kun je dat dan doen? Alleen als je van mening bent dat alles dat je tot nu toe deed dit vanzelfsprekend hebt aangenomen. Al deze dingen: gewoonten, conventies, geloofssystemen, etc. We hebben deze allemaal verworven in ons leven. We zijn er niet mee geboren, dus kun je deze ook afleggen, leegmaken in jezelf. Je zou dan terug moeten gaan naar hoe je was toen je werd geboren.
Ik weet zeker dat er veel moeders en vaders zijn, die de vreugde van het op de wereld brengen van een kind hebben ervaren. Wanneer een baby de wereld inkijkt ziet hij of zij een zee van verschillende energieën. Al gauw wordt de baby geleerd dat dit deel van de zee ‘Papa’ wordt genoemd. En dat deel van de zee heet ‘Mama’. En weer een ander deel van de zee wordt ‘Tante Joan’ genoemd, en dit deel van de zee wordt ‘oom Felix.’ En het kind denkt: “Aha, oké, als jij het zegt.’ Als we in staat zijn om alles wat ons is opgelegd te laten vallen, dan kunnen we terugkeren naar datgene wat wij de Bron noemen.

Je bent niet datgene wat je gelooft, jij bent niet het systeem dat je hebt aangenomen. De manier waarop je functioneert ben je niet, het heeft zich in je ontwikkeld en je hebt je er mee geïdentificeerd. Al je beschermende mechanismen, hebben ook je afweermechanismen ontwikkeld – maar ze zijn niet jou. De vrees is echter dat als we deze verliezen we niemand meer zijn. Dit komt omdat wij mensen ons vaak identificeren met onze afweermechanismen.
Maar als er niets ons meer motiveert, zoals bijvoorbeeld onze gewoonten, overtuigingen en ambities, wat brengt ons dan in actie? Wat gebeurt er dan met de interactie, met de uitwisseling met een ander? Als we alles wegnemen, wat beweegt ons dan nog? Ze zijn juist datgene wat ons drijft, meestal gewoon een voortzetting van wat we hebben geleerd en opgebouwd. Dus wat zal ons motiveren, stimuleren als dat allemaal weg is?

Toen je hier ter wereld kwam, waar kwam je toen vandaan? Fysiek kwam je naakt, maar was je helemaal naakt? Kom je zonder geschiedenis, zonder enige achtergrond, zonder enige relatie met iemand of iets anders? Ben je met een leegte, in een vacuüm, geboren? Sommige mensen zeggen: ‘Ja.’ En ze vinden, omdat we met niets zijn geboren, dat we elke vorm moeten aannemen welke ons wordt geleerd zodat we echt mens kunnen zijn. Sommige mensen zien het helaas zo. Ze vinden dat we al deze gewoonten en conventies moeten verwerven om een doel te kunnen creëren, anders hebben we geen leven.

Spiritualiteit gaat over het ontkennen van dit alles. Spiritualiteit zegt dat er juist altijd een verbinding is, er altijd was, dat het er was toen we geboren werden en er altijd zal zijn in ons leven. Dit kunnen we weer herontdekken. Die verbinding met alles zal een nieuwe bron van leven bieden. Het woord ‘religie’ komt van het Latijnse religare en dit betekent ‘opnieuw verbinden’.
Religieus zijn heeft niets te maken met lid zijn van een bepaalde godsdienst. Het is wel zo dat een aantal grote waarheden opgenomen zijn in de grote religies. Maar als je een religie aanneemt en en bloc zegt: ‘Ik ben lid van deze religie en ik volg en doe wat deze religie heeft besloten, dat wordt mijn juiste manier van leven.’ Dan ben je een machine, misschien een religieuze machine, maar nog steeds een machine. Veel leden van de grote religies op aarde zijn machines, zodat ze (in het verleden en vandaag de dag nog steeds) onschuldige mensen kunnen doden en het gevoel hebben dat dit hun plicht namens God is. ‘God is groot.’ – welke God dat ook zou kunnen zijn.

Verbind je weer met je eigen unieke innerlijke Bron. Je kunt dat op elk moment van je leven, elke dag, elke minuut. Als je je verbindt met de onschuld waarmee je bent geboren, zonder enige gedachten over dit moment, zonder invulling van wat dan ook. Als je het leven leeft zoals het moment is, dan ben je vrij. Dan is er niets meer dat je gevangen houdt!
Weet dat elk moment opduikt, zomaar uit het niets. Bekijk het moment en volg dan niet wat je hoofd zegt, maar volg het ritme van je hart. Volg het ritme van je ademhaling, volg de ervaringen die ergens in je tintelen, zelfs pijn tintelt ergens. Iets dat onmiddellijk aanwezig is, iets dat je je bewust bent, wat dat ook mag zijn. En reageer dan pas op dát moment op die persoonlijke ervaring!
We zijn allemaal hetzelfde, het is voor ons allemaal mogelijk om onze oorspronkelijke natuur te vinden. Als het mij lukt, lukt het jou ook!

Lieve groet,
Daisha

p.s. Ik schrijf dit naar aanleiding van een lezing van Michael Barnett. Informatie over deze grote Leermeester kun je vinden op: www.michaelbarnett.net

Gewijzigd op 19/03/2013

  • Gert Jan

    Mooi geschreven daisha. Ik ben het met je eens alleen vind ik het niet erg om af en toe een machine te zijn. Juist deze beperking zorgt voor ervaringen opdoen op een specifiek deel. Door te standpunten in te nemen kun je je spiegelen tov het onbekende. Actie is reactie. Een machine kan iets heel specifieks. Maar een machine kent geen gevoel. Als je de machine kombineert met gevoel dan heb je de definitie van mens zijn. En juist die unieke combinatie maakt dat onze ziel dit alles wil ervaren. Het streven naar verlichting alleen en het onthechten alleen kan naar mijn mening nooit de bedoeling zijn. We zijn al verlicht. Laten we nu zolang als we leven genieten van het mens zijn met alle beperkingen en vrijheden die dat met met zich meebrengt. Uiteraard met liefde als uitgangspunt want anders ontken je wie je in essentie bent

    • Daisha

      Hallo Gert Jan,

      hartelijk dank voor je reactie.
      Ik ben het met je eens dat streven naar verlichting en het onthechten alleen niet de bedoeling kan zijn. Maar slechts een machine zijn ook niet. Het is onmogelijk om een machine te verbinden met gevoel. Dat is al vele keren door wetenschappers geprobeerd, maar nimmer gelukt. Als wij mensen er naar streven geen machine meer te zijn, dan zullen onze woorden weloverwogen worden uitgesproken. Dan zal iedere handeling, iedere daad, weloverwogen worden gedaan. Ben benieuwd hoe we dan met elkaar leven. Voordat we zover zijn hebben we waarschijnlijk nog heel wat levens te gaan. Maar we kunnen er in dit leven al wel vast mee beginnen.

      Lieve groet,
      Daisha

  • Jo Merckelbagh

    Hoi Daisha,

    Er is een andere grote meester: Adi Da Samraj. Je kunt informatie over hem vinden op http://www.adidam.nl
    Onderstaand een gedicht van mij.

    Opgedragen aan Adi Da Samraj

    De man van inzicht

    De man met de rode hoofddoek
    zwijgend gezeten
    bij het flakkerende vuur
    in de nacht

    stemmen chanten
    de wind gleed door de bladeren

    Het gelaat gelukzalig
    in het ademen van het Mysterie
    van verschijnen
    en verdwijnen

    En plots zwegen de stemmen

    Groet, Jo Merckelbagh

    • Daisha

      Hallo Jo,

      mooi gedicht, mooie Meester.
      Gelukkig leeft Michael Barnett nog.
      Informatie, lezingen en video’s van hem kun je vinden bij http://www.michaelbarnett.net
      Hij geeft nog steeds seminars overal in de wereld, bijna 83 jaar oud!
      Echt een hele wijze Meester.

      Lieve groet,
      Daisha

      • jo merckelbagh

        Hallo Daisha,

        Osho, de meester van Michael Barnett, is een van mijn inspiratiebronnen.
        Het unieke van de realisatie van Adi Da is dat hij de wereld van condities heeft getranscendeerd. Adi Da is de Midnight Sun. De Niet Conditionele Werkelijkheid waarin de wereld van condities, de kosmos, verschijnt en verdwijnt.
        Onderstaand nog een gedicht van mij. Mocht je interesse hebben dan kun je op gedichten.nl gedichten van mij lezen.

        Wolkenloos blauw

        De rijzende zon
        in de late winter
        verspreidt gloed
        over de besneeuwde daken

        en over de stenen monnik
        die mediteert
        in louter bewustzijn
        zonder namen

        mediteert diep
        als het wolkenloos blauw

        waar langs de namen drijven

        het spel van de tijd

        Groet, Jo