‘Wie een muur afbreekt, bouwt een uitzicht op.’ is al jarenlang mijn motto. Ofwel het leven kent geen grenzen. Wanneer je een grens tegenkomt, dan heb je deze zelf gecreëerd.

Neem iemand tot voorbeeld

Weet: als je het kunt bedenken, kan het ook bestaan. Wacht niet tot je leven voorbij is. Natuurlijk kan het zijn dat je een risico neemt als je ergens aan begint. Maar zelfs dan is het geen risico — dan is het een voor jou belangrijke levenservaring geweest.

Sommige mensen die mij goed kennen zeggen tegen zichzelf als ze een moeilijke beslissing moeten nemen:
‘Wat zou Daisha in deze situatie doen?’

Het helpt hen om tot een besluit te komen. Waarom ze dat doen? Mijn hele leven volg ik het gezegde:
‘Nee heb je, ja kun je krijgen!’ Daardoor is mijn leven één groot avontuur geworden.

De leiding

Thuis hadden mijn ouders twee supermarkten. Als kind zei ik dat ik daar nooit wilde werken. Ik wilde op kantoor werken, dus droeg ik al op mijn tiende ‘kantoorkleren’: een witte blouse met een keurig kraagje en een jasje — heel deftig!

En toch… heb ik enige tijd beide supermarkten geleid. Ik was 17 jaar oud en gaf leiding aan 15 medewerkers — allemaal ouder dan ik. Mijn ouders werden ziek en vroegen mij tijdelijk de leiding over te nemen.

Nooit is bij mij nooit nooit

Na een half jaar was mijn moeder weer beter. Tot mijn twintigste, toen ik zwanger was van mijn eerste kind, bleef ik leidinggeven aan één supermarkt. Hoewel ik altijd had gezegd dat ik daar nooit zou werken, ben ik achteraf blij dat ik het heb gedaan. Want wat heb ik daar veel mensenkennis opgedaan! 

Als ik ‘nooit’ zeg, is het nooit nooit. Dat blijkt ook in de rest van mijn leven.

Met pijn vertrok ik

Toen mijn ouders mij vroegen om de leiding over te nemen, had ik een fantastische baan bij de octrooiafdeling van de toenmalige AKU (nu Akzo Nobel). Ik begon op de typekamer, maar mocht al snel zelfstandig octrooien aanvragen. Daarna kreeg ik als 17-jarige het beheer over het archief. In anderhalf jaar tijd maakte ik promotie op promotie.

Wat ik daar leerde, heb ik mijn hele leven gebruikt. In 1964/65 was er nog geen internet — alles ging handmatig. Een octrooi aanvragen was letterlijk een kwestie van seconden. Was je te laat, dan ging het naar iemand anders, ergens op de wereld.

Dat betekende: als ‘wij’ iets hadden uitgevonden dat iemand anders in de wereld exact hetzelfde had uitgevonden. En misschien wel meer mensen. Ik heb daar geleerd dat iets wat jij denkt te hebben ontdekt, elders op hetzelfde moment ook kan ontstaan.

Zelfredzaamheid

Daarom weet ik: als iemand iets bedenkt, kan het zijn dat het al bestaat — of binnenkort zal ontstaan. We zijn uniek, maar tegelijk ook verbonden met elkaar.
Ik denk vaak aan Leonardo da Vinci. Meer dan 500 jaar geleden tekende hij al helikopters en vliegtuigen. Alleen had men toen nog niet de middelen om het te realiseren.

Omdat ik als kind wat voller was, begon ik rond mijn tiende mijn eigen kleding te ontwerpen en te maken. Een jaar later was het mode! Later gebeurde het vaker dat als ik iets bedacht, ik het kort daarna ergens anders terugzag.

Verkoop nooit je Ziel

Daarom dacht ik al jong: het maakt niet uit of iets al bestaat — ik doe het gewoon. Dat geeft ruimte. Geen druk meer van ‘wat als’. Op die manier heb ik diverse risico’s genomen. Wanneer mijn werk me niet meer inspireerde, stopte ik en begon ik iets nieuws. Ook als dat minder inkomen betekende.

Ik zal nooit mijn Ziel verkopen.
Niet voor geld, niet voor wat dan ook.

Mijn vertrouwen in God — of beter gezegd: in iets Groters dan wij is altijd sterk geweest. Ik vertrouw erop dat als ik mijn hart volg, er oplossingen komen voor de uitdagingen die ik onderweg tegenkom.

Ik gaf geen kik

Vanaf mijn geboorte tot nu, ik ben 79 jaar, heb ik bijna jaarlijks in het ziekenhuis gelegen. Bij mijn geboorte zat de navelstreng om mijn hals. Ik werd ondergedompeld in afwisselend koud en warm water. Het duurde even voordat ik ging schreeuwen…
Misschien is dat wel symbolisch geweest. Eerst observeren, dan handelen.

Door mijn gezondheidsproblemen heb ik geleerd: ‘Het is zoals het is.’ Niet als berusting, maar als helder vertrekpunt om te zien wanneer actie nodig is.

Te druk om te genieten

Op mijn 28e (in 1975) had ik al drie bedrijven: belastingconsulent, assurantieadviseur en een financieringskantoor. Op een gegeven moment had ik 12 medewerkers. Het ging financieel heel goed, maar toch…

Door bijzondere omstandigheden verkocht ik in 1989 ik twee bedrijven. Ik had het gevoel dat ik vooral voor mijn medewerkers werkte. Ik ging terug naar kleinschaliger werken, vanuit huis.

Healer

Mede doordat ik vanaf 1984 een andere kant was uitgegaan: van puur zakelijk naar het spirituele, bereikte ik met het healen van mensen resultaten waar ikzelf verstelt van stond.
Mensen met migraine, epilepsie, reuma — velen vonden verlichting of herstel. Het waren bijzondere jaren waarin ik veel mensen heb mogen helpen.

Mensen die in een rolstoel moesten leven, konden weer lopen. Een man met – ook al vanaf jeugdige leeftijd – epilepsie had: was genezen. Dit zijn slechts een paar voorbeelden van de vele mensen die in de jaren 1984 t/m 2006 weer een leefbaar leven kregen.

De computertijd

In 1982 werd ik gevraagd om op persoonlijke titel mee te denken met het opzetten van het Assurantiedatanetwerk. Ik werkte vanaf 1974 met eeen computer. Dit voor de boekhoudingen, maar ook elke maand een nieuwsbrief naar alle klanten, etc.

Het was een schitterende tijd. Eersteklas vliegen naar de VS, Frankrijk, Engeland. Van huis opgehaald worden met een limousine, de rode loper lag al klaar bij het bedrijf waar ik de vergadering had. Gastvrouw zijn bij de jaarlijkse receptie van diverse grote verzekeringsmaatschappijen. Het waren prachtige jaren!

Als een vrouw het kan…

Vanaf 1974 werkte ik al met de computer. Vandaar dat ik werd gevraagd bij de opzet van het netwerk.

Ik gaf in de jaren ’80 door het hele land lezingen. In zalen met honderden mensen, meestal mannen. Dit over hoe makkelijk het is om met een computer te werken. Mijn boodschap was: ‘Als een vrouw het kan, dan moet een man het zeker kunnen!’ En zo kan ik nog wel doorgaan met het benoemen van de vele successen die ik had in mijn leven.
Naast de vele successen waren er ook vele moeilijke en pijnlijke momenten.

Het leven is net als de natuur: de lente is een nieuw begin. De zomer is het laten ‘rijpen’ wat eerder is gestart. En omdat een Ziel wil groeien, komt daarna de herfst met de vele stormen en regen. Om vervolgens in de winter alles te integreren van wat je daarvoor hebt beleefd. Dit kan je in één dag gebeuren, maar ook in een week, of maand, etc.

Maak je het volgende eigen

Waarom dit hele verhaal? Om je de volgende tips te geven:

• Wie een muur afbreekt, bouwt een uitzicht op.
• Wanneer je een grens tegenkomt, dan heb je deze zelf gecreëerd.
• Het is zoals het is…
• Nee heb je, ja kun je krijgen.
• Vertrouw erop dat het leven bedoeld is om te LEVEN!
• Als jij het niet doet, doet een ander het wel, daarom: DOE het!

Zorg voor ruimte in jezelf, in je leven

Wie een muur afbreekt, bouwt een uitzicht op! Als je jezelf niet meer begrenst, krijg je ruimte en nieuwe inzichten. En wanneer je dan toch nog een grens tegenkomt, dan heb je deze zelf gecreëerd. Door ‘het is zoals het is…’ maak je je leven een stuk gemakkelijker.

Want weet: nee heb je, ja kun je krijgen. Wanneer je niets probeert dan gaat je angst er mee op de loop. Ofwel de angst chanteert je. Vraag jezelf af of je je ook door een ander zou laten chanteren.

Wees niet bang

Weet je dat 365 keer in de Bijbel staat: ‘wees niet bang’. Waarom zou je bang zijn? God, het Universum, iets Grootser is er om je te beschermen als het echt fout gaat. Alleen… je moet wel om die bescherming vragen, anders ‘grijpen’ ze niet in!

Als je jezelf niet begrenst, ontstaat er ruimte. Ontstaan er nieuwe inzichten en nieuwe mogelijkheden. Angst verdwijnt wanneer je in beweging komt. Laat je niet chanteren door je eigen angst.

Lief zijn voor jezelf

Als jij het niet doet, doet een ander het wel. Daarom: DOE het! Je ontneemt jezelf anders de kans om te groeien, te leren en bewust te worden. Zelf een fantastisch idee hebben, en het dan door een ander laten verwezenlijken? Jammer, je kunt zoveel kennis en wijsheid opdoen. Je bewustzijn verhogen en eigen maken, het is jammer om jezelf dat te ontnemen!

Leef! Niet voorzichtig aan de zijlijn, maar voluit — met alles wat daarbij hoort. Met vallen en opstaan, met twijfel én vertrouwen.

Breek die muur af. Niet één keer, maar telkens weer opnieuw… en weer een keer!
Achter elke muur die je afbreekt, iedere grens die je durft over te gaan, wacht een nieuw uitzicht – en uiteindelijk ontdek je dat je zelf dat uitzicht bént.

Lieve groet,
Daisha

P.s: Heb je een vraag, en dat kan over van alles zijn. Stuur deze naar daisha@radiomerlijn.nl Ik beantwoord je vraag in mijn radioprogramma ‘Zielsverwanten’. Tweewekelijks op zaterdag om 20.00 uur te beluisteren via Radio Merlijn ! En daarna nog de hele week bij Uitzending gemist. Vermeld wel je geboortedatum er bij en/of van de betrokkenen plus voornaam. Ik vertel deze niet in de uitzending, dus privacy verzekerd.

Wil je automatisch op de hoogte blijven? In de linker zijkolom van dit artikel (of bovenin het artikel op wanneer je op je mobiel leest) kun je je abonneren op mijn blogupdates. Of ontvang elke week informatie over mijn radioprogramma’s, hier kun je deze gratis nieuwsbrief aanvragen. Daarin staat ook iedere week mijn blog vermeld, dus dat is twee in één!