Kiest je Ziel voor Ouderschap ?

Ik wil geen kinderen

Ouders met twee kinderen vrolijk op de bank‘Ik ben gek op kinderen, maar ik hoef ze niet zelf te hebben’ zegt een vierendertige jarige vrouw tegen me. En ze vertelt verder: ‘Veel mensen begrijpen me niet, ik kan namelijk heel goed met kinderen omgaan. Mijn man heeft vier kinderen uit vorige huwelijken. Daar ken ik er twee van, de andere twee heeft hij al jaren niet gezien. Zijn jongste, een meisje, is zeven en daar heb ik een hele sterke band mee. Ze vindt het heerlijk om bij ons te zijn, bij haar moeder ook hoor. Vind je me egoïstisch? Want dat hoor ik vaak.’

De drang van de mens om zich voort te planten is groot. Maar gelukkig niet zo groot dat dit bij iedereen een must is. Gelukkig, omdat de wereld dan overbevolkt zou zijn. Mensen kiezen heel bewust voor geen kinderen, dit kan zowel de man als de vrouw zijn. Voor mensen die de innerlijke drang hebben of hadden om wél kinderen te krijgen, is dat vaak onbegrijpelijk. Onbegrip leidt vaak tot veroordeling en dat gebeurt dan ook.
Men vindt de man of vrouw dan egoïstisch. Of denkt dat er iets mis is met de betreffende persoon. Durft zeker de verantwoordelijkheid niet aan. Of misschien kan hij of zij wel geen kinderen krijgen en zeggen ze dit maar als excuus.

We komen allemaal met een voorbestemming

Waarom kiest de Ziel er voor om zelf geen kinderen te krijgen? Het kan het effect zijn van een vorig leven. Bijvoorbeeld om niet meer de intense pijn te voelen om je kind te verliezen door afwijzing of overlijden.In mijn blog Moeders en Moederdag schrijf ik dat ouderschap niet voor iedereen is weggelegd. Wanneer je moeder of vader wordt, ben je nog niet de moeder en vader die het kind zich wenst. Het volgende klinkt tegenstrijdig, maar toch ben je de moeder en vader die de Ziel van het kind wenste. Waarom? Daar kunnen heel veel verschillende redenen voor zijn.

Volgens oude verhalen komen we allemaal in het leven met een bepaald voorgenomen doel hier op aarde. We komen op aarde met een blauwdruk, zoals dat wordt genoemd. In deze blauwdruk zit ingesloten waarom je nu in deze tijd op aarde kwam. Wat voor gaven en kwaliteiten je hebt meegenomen en welke je wilt eigen maken of verder ontwikkelen. Je Ziel kent deze blauwdruk en weet welke uitdagingen je tegen zult komen, wat je wilt ontvangen en geven in dit leven. In contact met onze Ziel kunnen we er achter komen wat ons doel hier op aarde is. Met welke missie we hier zijn gekomen. De één is gekomen om zelf moeder of vader te zijn. De ander is gekomen om voor andermans kinderen iets te betekenen.

Waarom kiest de Ziel er voor om zelf geen kinderen te krijgen? Het kan het effect zijn van een vorig leven. Bijvoorbeeld om niet meer de intense pijn te voelen om je kind te verliezen door afwijzing of overlijden. Geen kinderen krijgen betekent niet dat je nooit met kinderen te maken zult krijgen. Wellicht heb je er voor gekozen om je beschikbaar te stellen voor het welzijn van jeugd en/of volwassenen, of voor een bijzondere opdracht.

Mijn kind wil geen contact meer met me

Soms keren kinderen de ouders de rug toe en laten jaren of misschien zelfs nooit meer iets van zich horen. Hoe ouders ook contact proberen te zoeken, ze worden elke keer afgewezen. Voor veel ouders geeft dit veel verdriet, frustratie of boosheid. Toch is dit ook de blauwdruk van zowel de ouders als het kind. Het kind dat in het leven zijn weg wil vinden, zonder steun of ingrijpen van de ouders. En de ouders die op dat moment eveneens een andere weg dienen in te slaan, zonder het kind. Ook al begrijp je niet waarom, het hoort bij je blauwdruk. Al zeg je: Ja, dat kan wel zijn, maar ik kies hier niet voor. Toch kiest je Ziel hier wel voor, zoek naar het ‘waarom’. Eens zul je dat ontdekken, dat kan echter jaren duren.

Er ontstaat een innerlijke strijd wanneer we het leven willen zoals we het hebben geleerd. Of hoe we denken dat het zou moeten zijn (meestal ingegeven door anderen). Ieder mens is uniek en heeft zijn of haar unieke levenspad. Dus je kunt niet stellen ‘zus of zo hoort het nu eenmaal’ of ‘zo zou het moeten zijn’, want dat is per persoon verschillend. Daar kan bij horen dat je wel of geen kinderen krijgt of dat kinderen je de rug toekeren, ook al zou je op dat moment anders willen.

Volg je blauwdruk

Hoe meer we ons leven laten leiden door ons geprogrammeerde verstand, en niet door onze Ziel ofwel ons innerlijk weten, hoe meer we afwijken van onze blauwdruk. Hoe meer je vertrouwt op je verstand en dingen mentaal probeert te verklaren, hoe meer je jezelf uitput of verward raakt.

Wanneer we onze blauwdruk volgen, wil dat niet zeggen dat ons leven alleen nog maar bestaat uit geluksmomenten. Immers onze leermomenten blijven doorgaan, maar we volgen wel onze Zielsbestemming. Ons innerlijk weten weet wat het beste voor ons is. Soms vergeten we daar naar te luisteren. Bijvoorbeeld door de verplichtingen die we onszelf opleggen (verjaardagen, feesten, perfectie, druk-druk-druk, enz.). En voor we het weten leven we in een opgelegd of oud patroon. Wanneer je te lang een patroon volgt dat niet past bij je Zielsbestemming, leidt dat tot innerlijke conflicten. Het kan zelfs leiden tot een burnout of heftige midlife crisis. Maar er kunnen ook uiterlijke conflicten ontstaan.

Wanneer op een gegeven moment heftige, ingrijpende gebeurtenissen je leven in de war gooien, komt er een ommekeer en brengt het je terug naar het volgen van je blauwdruk. Je hart gaat open en een diepgaand begrip ontwikkelt zich. Deze perioden, gebeurtenissen of momenten zijn er in je leven om je ‘Zielenpad’ weer te kunnen volgen.

Lieve groet,
Daisha

P.s.: Heb je vragen over dit onderwerp of anderszins? Elke 1e dinsdag van de maand is er via www.radiomerlijn.nl Vragenuur. Stuur je vraag naar daisha@radiomerlijn.nl en vermeldt daarbij of ik je naam mag noemen. En de geboortedatum van de betreffende personen. Dan beantwoord ik je vraag in het programma, uiteraard met volledige privacy.

Gewijzigd op 01/01/2017

  • Gert-Jan

    Bedankt daisha voor deze verhelderende en voor mi geruststellende woorden. Ik heb als kind afstand genomen van mijn moeder. Het is voor mij een heel moeilijk proces, ik wil mijn moeder geen verdriet doen, maar mijzelf ook niet. Ik heb uiteindelijk voor mijzelf gekozen met de mogelijkheid dat niets voor eeuwig is.. Loyaliteit naar mijn moeder is erg groot geweest maar voor mij was de balans zoek. Alleen denken aan haar veroorzaakt een misselijk gevoel en dat is mijn kompas om mijn eigen weg in te gaan.