Narcist, Autist, Transgender, Gay

Al eerder schreef ik over hoe iemand het gevoel heeft in een verkeerd lichaam te zitten. Nu kwam ik onlangs een artikel uit 2015 tegen, waarin wordt gesteld dat onze hersenen bepalen welk geslacht het wordt. Een interessant artikel:

Op de site van NWO.nl (Nederlands Organisatie voor Wetenschappelijk Onderzoek) is het volgende te lezen: ‘De hersenen van mensen die ‘voelen’ in het lijf van het andere geslacht te zijn geboren, vertonen kenmerken van het gewenste geslacht: de man in het vrouwenlijf heeft een brein met mannelijke kenmerken, en andersom. Dat is een van de conclusies uit het onderzoeksproject ‘Sex of the Brain: from mouse to man’ van neurobioloog Julie Bakker. De uitkomsten vormen een belangrijke stap in verdere acceptatie van genderdysforie. Julia Bakker verrichtte haar onderzoek aan het Nederlands Herseninstituut met Vici-financiering.

Bij genderdysforie identificeert een persoon zich met het andere geslacht. En heeft hij of zij het gevoel ‘in een verkeerd lichaam geboren te zijn’. Geldt dat ook voor het betreffende brein, was de vraag. Vertonen de hersenen van de genderdysforische man (in het vrouwenlijf) ook mannelijke geslachtskenmerken? Dat was een van de vragen waarmee Julie Bakker en een team van onderzoekers aan de slag gingen. Het vorige maand afgeronde project lijkt onomstotelijk vast te stellen: ja.

Julia Bakker: ‘Genderdysforie komt bij ongeveer één op 10.000 jongens voor en één op 30.000 meisjes. Deze afwijking zorgt voor ingrijpende psychische problemen, dat moge duidelijk zijn. Nederland is wereldwijd voorloper op het gebied van acceptatie en behandeling van genderdysforie, kijk bijvoorbeeld naar het kennis- en zorgcentrum aan het VUmc. In de rest van de wereld stuit deze aandoening nog op veel onbegrip, met alle vooroordelen en fabeltjes van dien. Dankzij deze klinische uitkomsten is acceptatie weer een stukje dichterbij.’

Volgens Wikipedia is Genderdysforie (ook wel bekend als geslachtsidentiteitsstoornis) een psychische diagnose waarbij een persoon een diep gevoel van onbehagen voelt over het feit dat zijn/haar/hun geboortegeslacht en genderidentiteit niet overeenkomen. Vaak gaat het samen met de wens om van geslacht te veranderen.

Wel of geen ziekte?

Ik heb begrepen dat inmiddels de zogeheten Transgenderzorg aandacht krijgt van de Eerste en Tweede Kamer. Er is een verzoek ingediend dat Zorgaanbieders en zorgverzekeraars zich meer moeten inspannen om de transgenderzorg op orde te krijgen. Een goede zaak, zeker omdat menigeen er psychisch grote problemen mee kan hebben.

Alleen ben ik bang dat men het als een ziekte gaat bestempelen. Net zoals jaren geleden de Nederlandse stichting Different dat beweerde, en dat schijnen ze nog steeds te doen. Zij bieden psychopastorale therapieën aan homoseksuele christenen. Dit moet hen leren hun gevoelens te onderdrukken. Homogenezingstherapieën bestaan al tientallen jaren in Nederland. Ook In 2019 zijn ze nog steeds niet verdwenen. Er zullen beslist transgenders zijn die zich helemaal comfortabel voelen bij wat ze zijn.

Hoe ver gaan we, om mensen die anders zijn dan wijzelf, als ziek te beschouwen? De labels vliegen tegenwoordig door de media heen. Was er eerst een hype dat iedereen autist was, nu ben je narcist. De autist die niet spontaan meegaat met alles dat de ander wil. De narcist die niet gebukt wil gaan onder de strenge eisen die de ander stelt. Ik weet dat wat ik nu zeg op grote tegenstand bij velen zal stuiten. Ik hoop echter dat je voordat je denkt dat ik er niets van snap, toch verder wilt lezen.

de Narcist

Mijn eerste echtgenoot zou qua karakter precies in het plaatje passen van wat men toeschrijft aan de narcist. In Psychologie Magazine kun je lezen hoe je een narcist kan herkennen: de persoon is charismatisch, vol zelfvertrouwen en hij of zij geeft je het gevoel speciaal te zijn. Ze zijn geestig en hebben een vlotte babbel. Dit lijken me geen slechte eigenschappen voor iemand, maar je wordt gewaarschuwd: trap er niet in!
Precies de beschrijving van mijn eerste echtgenoot, hij won altijd alle harten van iedereen. Ook van mijn ouders, die mij niet wilden geloven als ik af en toe vertelde hoe hij was als we thuis waren.

Vervolgens stelt Psychologie Magazine: ze liegen, draaien en komen hun beloftes niet na. Isoleren hun partner van vrienden en familie en ze spelen mensen tegen elkaar uit. Kunnen extreem boos worden als ze kritiek krijgen of onvoldoende erkenning. Dat mondt uit in vijandig en boos gedrag waarin je bijvoorbeeld wordt doodgezwegen. Hebben geen berouw en doen niet aan zelfreflectie.

Klopt helemaal bij de beschrijving waar ik zes jaar lang mee te maken heb gehad. Ik zou er zelfs nog meer negatieve eigenschappen aan kunnen toevoegen. Toch weiger ik om hem narcist te noemen. Waarom? Narcist klinkt voor mij hetzelfde als een soort crimineel, ik krijg zelfs het gevoel dat je het over een moordenaar hebt. Enerzijds is dat ook zo, ze ‘vermoorden’ je geestelijk totdat je niet meer weet hoe verder te leven. Maar… je komt niet voor niets bepaalde personen op je levenspad tegen.

En Jezus zei: ‘Ik zeg u: sta op!’

Je eigen reacties op zo iemand bepalen mede hoe de ander met je omgaat. Dus het kan niet zo zijn dat je alleen maar het slachtoffer ervan bent. Door je gedrag maak je de ander tot dader. Dat te beseffen is in een dergelijke situatie heel, heel belangrijk. Wanneer je je zelf slachtoffer blijft voelen, ben je in wezen ook een dader. Ofwel dan ben jij op een gegeven moment degene die de situatie in stand houdt, waardoor de ander zijn of haar gang kan gaan.

Achteraf gezien waren de jaren dat ik met een ‘narcist’ was getrouwd de meest leerzame jaren van mijn leven. Het was de tijd dat ik leerde om voor mijzelf op te komen. Ik ontdekte al op vroege leeftijd, ik was 24 jaar toen ik ging scheiden, welke rol ik zelf had in de situatie. Niet alleen in de situatie met mijn partner, maar in elke situatie. Een waardevolle les voor de rest van mijn leven!

Erken je eigen rol, STA OP!

Heb je te maken met situaties die je geestelijk kapot maken, of waar je aan onderdoor gaat: STA OP! Besef dat jouw reactie op de ander, datgene oproept waardoor de ander jou zo kan behandelen. Breek uit, ontsnap uit je eigen gemaakte gevangenis, je hoeft niet in een situatie te blijven die je niet aankan. Schakel hulp in, ga scheiden, doe iets!

Laat het financiële plaatje nimmer je geluk bepalen. Ik had de smoes dat de kinderen nog zo klein waren dat ik in eerste instantie niet wilde scheiden. Totdat ik tot het besef kwam: wil ik mijn kinderen dan in een leven laten blijven waarin ikzelf niet gelukkig ben? En zo het voorbeeld gevend, dat geluk in een relatie niet bestaat?

We zijn hier op aarde gekomen om onszelf te ontwikkelen naar een hoger bewustzijn. En daar hoort bij dat we gekomen zijn om eerst aan ons eigen geluk te denken. Hoe kunnen we anderen anders gelukkig laten zijn, als we zelf niet weten wat geluk is?
De autist, de narcist, de transgender, de homo, de lesbienne, de hetero, de dikkerd, de dunne, de anders gekleurde, de anders denkende, het slachtoffer, de dader, de … zijn allemaal mensen die op hun eigen manier er naar streven om gelukkig te zijn.

Liever geen label

Ik zou willen dat het niet nodig is om labels op mensen te plakken. Door dat wel te doen kun je de mens die anders is dan jijzelf zwak maken, buiten sluiten, verguizen, etc. En voordat je het weet is er oorlog, oorlog in jezelf en/of met de ander. Terwijl iedereen juist zo naar vrede verlangt, maakt men in kleine kring nog steeds oorlog.

Het gebruik van labels wordt gepresenteerd als zijnde iets dat het makkelijker maakt voor de persoon om zichzelf te accepteren. In sommige gevallen is dat zo, maar meestal is het omgekeerde waar. Het is de omgeving die er niet mee kan omgaan dat iemand anders in het leven staat of een ander karakter heeft.
De mensen in de omgeving van zo iemand hebben juist een label nodig om ermee om te kunnen gaan. Of nog erger, als de ander niet alleen een label, maar zelfs een medische diagnose krijg (autist, narcist) dan kan de omgeving zich het slachtoffer voelen. Want die moeten immers zien te dealen met een narcist of autist. Helaas help je daar niemand mee.

Iedereen heeft zijn waarde hier op aarde!

Labels leiden meestal niet tot acceptatie, maar zorgen vaak voor nog meer verwijdering. Wat mensen die ‘anders’ zijn nodig hebben is niet een label, maar de acceptatie dat zij een mens zijn zoals ieder ander. Bij ons in het westen wordt er vreemd gekeken naar mensen die niet ‘normaal’ hetero zijn. Maar dat hetero normaal is, is cultureel bepaald door onze Christelijke traditie. Bij de Native Americans kwamen alle soorten geaardheden voor en werden allemaal als volledig normaal beschouwd. Sterker nog, transgenders werden zelfs als heilig beschouwd omdat ze een mannelijke én vrouwelijke ziel hebben!

Jezus zei: ‘Hebt uw naasten lief, gelijk uzelve.Tijdens Zijn leven op aarde gaf Jezus het voorbeeld hoe met elkaar om te gaan. Hij nodigde mensen bij Hem thuis uit, genas mensen en was een en al Liefde voor iedereen. En dat waren soms geen lieverdjes, het waren vaak zondaars zoals ze toen werden genoemd. Nu zouden we het mensen noemen die afwijken van wat de meeste mensen als ‘gewoon’ beschouwen. Laten we als spiritueel mens, als mens die zich wil ontwikkelen naar een hoger bewustzijn, zijn voorbeeld in ieder geval proberen te volgen!

Leef alsof het je laatste dag is…
Vergeef jezelf en zo ook anderen.
Maak je leven eenvoudiger door te accepteren!

Lieve groet,
Daisha 

P.s: Heb je een vraag, en dat kan over van alles zijn. Stuur deze naar daisha@radiomerlijn.nl Ik beantwoord je vraag in mijn radioprogramma ‘Zielsverwanten’. Elke week op zaterdag om 20.00 uur te beluisteren via Radio Merlijn ! En daarna nog de hele week bij Uitzending gemist. Vermeld wel je geboortedatum er bij en/of van de betrokkenen plus voornaam. Ik vertel deze niet in de uitzending, dus privacy verzekerd.

Wil je automatisch op de hoogte blijven? Hier kun je je gratis abonneren op mijn blogupdates. Of ontvang elke week informatie over mijn radioprogramma’s, hier kun je deze gratis nieuwsbrief aanvragen. Daarin staat ook iedere week mijn blog vermeld, dus dat is twee in één!

 

Gewijzigd op 27/11/2019

Reageren is niet mogelijk.